Shtatë anëtarë të familjes Cara u shuan në tërmetin tragjik të 26 nëntorit. I vetmi i mbijetuar nga kjo tragjedi është kryefamiljari, Albert Cara.

Një nga afërmit e kësaj familjeje, Arben Cara, i cili është shef i Shërbimit të Zjarrfikësve së qendrës nr.3, ka kujtuar momentin e dhimbshëm kur mësoi se nën rrënoja ishin edhe familjarët e tij.

Në një intervistë për emisionin “7pa5”, Cara ka treguar se në çfarë gjendje ndodhet Alberti sot.

“Eshte i çuditshem se sa i fort paska qene Alberti. Nuk e di nga e gjen kurajon, madje te na gjendet prane dhe ne te tjereve, duke u munduar te na lehtesoj dhimbjen. Gjithmone ai thotë: i deshi Zoti dhe i mori prane vetes, dhe ajo qe mua me vjen mire eshte qe femijet e mi kane dhe mamanë me vete. Kur e takojme ne rruge e pyesim “ku po shkon o Albert?” Ai pergjigjet: po shkoj tek cullat e mi ti shikoj.”

Ai rrëfeu se momenti më i vështirë ishte kur shkoi në Thumanë dhe iu desh që të përballej me famijarët e tij, të cilët e shihnin si shpëtimtar.

“Momentet me te veshtira ishin kur erdha ne Thumanë dhe u ndesha me familjaret e mi, te cilet me shikonin me shpresë, si njeriun e tyre qe do t’i nxirrte te gjalle personat e mbetur nen rrenoja. Gjithashtu ne ardhjen time ketu nje banor i pallatit te shembur mu afrua dhe me tregoi se si gruaja dhe djali i vogel, i kishin ikur para syve. Ne termetin e pare ata ishin cuar dhe kishin qendruar ne dhomen e ndenjes, pastaj djali ka dashur te fle dhe eshte shtrire me te emen në dhomen e tyre te gjumit. Ne momentin qe ka nisur termeti i dyte, ai kishte shkuar drejt dhomes t’i merrte qe te dilnin jashte, dhe ne ate moment, sa hap deren, e gjithe dhoma dhe pjesa e pallatit shembet, dhe i kishin ikur para syve.  Dhe ne ato momente mu shpreh qe pse Zoti s’me mori dhe mua bashke me ta dhe me la t’i shihja ashtu.”